ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ – ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΤΟΥ Ι. ΝΑΟΥ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ

ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ – ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΤΟΥ Ι. ΝΑΟΥ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ

 

Με μεγάλη ευλάβεια και μεγαλοπρέπεια γιορτάστηκε και φέτος η λαμπρά γιορτή της Πεντηκοστής στο φερώνυμο Καθεδρικό Ι. Ναό της Αγίας Τριάδος της Ελληνικής Καθολικής Εξαρχίας.

Οι τελετές του τριημέρου άρχισαν την Παρασκευή το απόγευμα, 2 Ιουνίου με τον Εσπερινό του Ψυχοσάββατου, που σύμφωνα με το λειτουργικό Τυπικό, η Εκκλησία προσεύχεται υπέρ αναπαύσεως όλων των ευσεβώς κεκοιμημένων ανθρώπων, από την εποχή του Αδάμ μέχρι και σήμερα, γεγονός που αποδεικνύει την αγάπη της Μητέρας Εκκλησίας για ολόκληρο το ανθρώπινο γένος. Το ίδιο και το πρωί του Σαββάτου στο τέλος της Θείας Λειτουργίας εψάλλει Τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών.

Το απόγευμα της ιδίας ημέρας εψάλλει ο κατανυκτικός Εσπερινός της Πεντηκοστής.

Αθρόα ήταν η προσέλευση του κόσμου την Κυριακή το πρωί στη Θεία Λειτουργία της Πεντηκοστής. Σύσσωμη παραβρέθηκε η Βυζαντινή Καθολική Κοινότητα αποτελούμενη από Έλληνες, Ουκρανούς, Χαλδαίους, Ρουμάνους πιστούς, που πνευματικό τους Κέντρο και Καταφύγιο είναι ο Ναός της Αγίας Τριάδος. Εκεί συναντιόνται για να συμπροσευχηθούν και να μοιραστούν τη φιλία και τη συντροφικότητα της ξενιτιάς που η σκληρότητα της εποχής μας, δημιούργησε και αναστάτωσε τη ζωή τους.

Τη Θεία Λειτουργία έψαλλαν μυσταγωγικά και μελωδικά στα Ελληνικά και στα Ουκρανικά οι δύο χορωδίες, που μας ανέβασαν στα ουράνια και μας βοήθησαν να ζήσουμε την καθολικότητα της Εκκλησίας καθ’ ότι μάλιστα αυτή η ημέρα της Πεντηκοστής είναι και η γενέθλιος ημέρα της Εκκλησίας, όπου το Άγιο Πνεύμα ήλθε έξαφνα από τον ουρανό στο υπερώο όπου ευρίσκοντο οι απόστολοι και η Παναγία.

Έτσι αισθανθήκαμε κι εμείς μέσα στο λαμπρό Ναό όταν αντήχησε από όλο το εκκλησίασμα το «Ευλογητός εί, Χριστέ ο Θεός ημών, ο πανσόφους τους αλιείς αναδείξας, καταπέμψας αυτοίς το Πνεύμα το Άγιον….» .

«Όταν έφτασε η ημέρα της Πεντηκοστής – μας αναφέρουν οι Πράξεις των Αποστόλων – ήταν όλοι μαζί, οι Απόστολοι, συγκεντρωμένοι με ομοψυχία στο ίδιο μέρος. Ξαφνικά ήρθε από τον ουρανό μια βοή σαν να φυσούσε δυνατός άνεμος και γέμισε όλο το σπίτι που έμεναν. Επίσης τους παρουσιάστηκαν γλώσσες σαν φλόγες φωτιάς που μοιράστηκαν και κάθισαν από μια στον καθένα απ’ αυτούς. Όλοι τότε πλημμύρισαν από Πνεύμα άγιο και άρχισαν να μιλούν σε άλλες γλώσσες, ανάλογα με την ικανότητα που τους έδινε το Πνεύμα». (Πρ. Απ. 2, 2-4).

Το θείο Λόγο κήρυξε ο Σεβασμιότατος Εμμανουήλ, ο οποίος τόνισε τα εξής:

Αγαπημένα μου αδέλφια, κατά τη στιγμή της επικλήσεως, στη Θεία Λειτουργία ο ιερέας παρακαλεί, προσεύχεται, ικετεύει τον Θεό να στείλει το Άγιο του Πνεύμα σ’ εμάς και στα παρόντα Δώρα. Για ποιο σκοπό όμως; Ώστε τα Δώρα αυτά να γίνουν το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Ώστε για μας να γίνουν εξαγνισμός της ψυχής, άφεση αμαρτιών, κοινωνία του Αγίου Πνεύματος με άλλες λέξεις: ώστε να γίνουμε κι εμείς σώμα και αίμα του Χριστού. Ας ζητήσουμε κι εμείς σήμερα με ιδιαίτερο τρόπο, ώστε το δώρο του Αγίου Πνεύματος να δημιουργήσει σ’ εμάς μία νέα καρδιά, μια καρδιά πραγματικά χριστιανική. Ας μη κουραζόμαστε ποτέ να ξαναρχίζουμε την πορεία μας ως χριστιανοί. Ας αφήσουμε τον εαυτό μας να αναδημιουργείται καθημερινά από το Άγιο Πνεύμα. Στο τέλος αυτής της Θείας Λειτουργίας θα υψώσουμε τις τρεις μεγάλες ευχές της Γονυκλισίας, γονατιστοί, όχι τόσο σε ένδειξη μετανοίας, αλλά περισσότερο σε ένδειξη ταπεινής υπόκλισης, για να υποδεχθούμε, και να γίνουμε δεκτοί από το Άγιο Πνεύμα, τον Κύριο και Ζωοδότη.

Εμπνεόμενοι με το ίδιο αυτό πνεύμα όλοι οι πιστοί, κλίνοντας τα γόνατα  επικαλέσθησαν με ευλάβεια την έλευση του Αγίου Πνεύματος παρακολουθώντας με κατάνυξη τις ευχές Γονυκλισίας που ο Σεβασμιότατος Εμμανουήλ απηύθυνε προς τα ουράνια.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο νέος εφημέριος του Ι. Ναού π. Βησσαρίων Κουότσης, γνωστοποίησε στο Σεβασμιότατο τα μέλη του νέου ενοριακού Συμβουλίου τα οποία συνεχάρη και ευλόγησε.

Το απόγευμα της ιδίας ημέρας τελέστηκε Αρχιερατικός πανηγυρικός Εσπερινός του αγίου Πνεύματος και Αρτοκλασία. Ο Ναός έλαμπε από ομορφιά και λάμψη, από μυσταγωγία και προσευχή.

Τη Δευτέρα το πρωί ο Όρθρος άρχισε στις 8.30´π.μ. και ακολούθησε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, συλλητουργούντος του Εξάρχου των Ελληνορρύθμων Καθολικών Ελλάδος Σεβ. Εμμανουήλ, του Αρχιεπισκόπου Καθολικών Αθηνών Σεβ. Σεβαστιανού, του Εξάρχου των Αρμενίων Καθολικών Ελλάδος Πανοσιολογ. Ιωσήφ, του Γραμματέα της Αποστολικής Νουντιατούρα στην Ελλάδα, Οσιολογ. π. Μάσσιμο Καττερίν.

Στον εμπνευσμένο θείο Λόγο του ο Σεβ. Εμμανουήλ μεταξύ άλλων είπε τα εξής:

Ευλογημένος να είναι ο Θεός μας, ο οποίος μας κάνει το δώρο του Αγίου Πνεύματος του, τώρα και πάντοτε, και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν! Αγαπημένα μου αδέλφια, συναθροισθήκαμε σήμερα το πρωί σ’ αυτόν τον καθεδρικό ναό, τον δικό μας καθεδρικό ναό, για να δοξάσουμε τον Κύριο, και να τελέσουμε τα Ιερά Μυστήρια. Πρόκειται για μία πανήγυρη, που διαρκεί δύο μέρες, και θα συμπληρωθεί με τον εσπερινό αυτής της βραδιάς. Πανηγυρίζουμε την αγάπη του Θεού Πατέρα, την πλουσιοπάροχη και χαρισματική  δωρεά του Κυρίου μας, Ιησού Χριστού, και την κοινωνία του Αγίου Πνεύματος. Σήμερα πανηγυρίζουμε την πίστη μας μέσα σ’ αυτόν τον καθεδρικό ναό αφιερωμένο στην Παναγία Τριάδα, τον δικό μας καθεδρικό ναό, τον ιερό χώρο όπου ακούμε τον Λόγο του Θεού και όπου λαβαίνουμε τα ιερά μυστήρια, τον ιερό χώρο όπου ο καθένας μας και όλοι μαζί, είμαστε και γινόμαστε Εκκλησία, η Εκκλησία του Χριστού. Ο Απόστολος Παύλος μας θέλει χριστιανούς, οι οποίοι ενεργούν ως χριστιανοί, οι οποίοι αναζητούν αγρυπνούν και φροντίζουν για τη χριστιανική ζωή τους. Να συμπεριφερόμαστε σαν παιδιά του φωτός, σύμφωνα με τις  λέξεις του Αποστόλου Παύλου, σημαίνει να ενεργούμε και να ζούμε σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Χριστού. Ένα Ευαγγέλιο το οποίο όχι απλά μας προτείνει αλλά απαιτεί από εμάς μία ζωή αγάπης, φιλανθρωπίας, συγνώμης. Μία αγάπη ακόμα και προς τους εχθρούς μας, μία φιλανθρωπία προς όλους, μία συγνώμη μέχρι εβδομήντα φορές επί επτά.

Ακολούθησε η Λιτάνευση της εικόνας της αγίας Τριάδος. 

Όπως κάθε χρόνο λειτούργησε η έκθεση αντικειμένων.

Ευχαριστούμε όλους εκείνους που εργάστηκαν με ζήλο και κουράστηκαν για την πραγματοποίηση της ενοριακής μας αγοράς, ιδιαίτερα τις κυρίες της ενορίας, που με περισσή γενναιοδωρία και προσφορά θυσιάζονται και συμπαρίστανται πάντα στα ενοριακά έργα.