ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΙ ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑΣ

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΙ ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑΣ

(Εβρ 2,11-18 * Λκ 1,24-38)

Αγαπητοί μου,

Εφέτος η Εορτή της εικοστής πέμπτης Μαρτίου είναι μία μέρα που ενώνει όλους εμάς, Έλληνες ομοεθνείς και μη. Μας ενώνει στην ευγνωμοσύνη μας προς τον Κύριο, αλλά προπάντων στην προσευχή για τη χώρα μας και για όλο τον κόσμο, χτυπημένους από την μάστιγα του Κορωνοϊού. Είναι μία μάστιγα η οποία, με τις σωστές διατάξεις του Κράτους, μας υποχρεώνει να εορτάσουμε την ημέρα αυτή στο σπίτι, στην οικογένειά μας, ίσως και ολομόναχοι. Ζούμε μία πανηγυρική ημέρα μέσα στην απομόνωση, μέσα στον πόνο, μέσα στην αγωνία μίας κατάστασης, την οποία δεν κατορθώνουμε να καταλάβουμε, αλλά προπάντων μία αγωνία για μία κατάσταση που μας ξεπερνά. Ας μην ξεχνάμε ότι η σημερινή εορτή είναι μία χριστιανική εορτή κατά την οποία εορτάζουμε το θεμέλιο της πίστης μας, τον Κύριο Ιησού Χριστό. Εορτάζουμε την ένδοξη ημέρα κατά την οποία «ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο» (Ιω 1,14), έγινε άνθρωπος σαν κι εμάς. Αυτός, ο αιώνιος Υιός του Πατέρα, ενσαρκώνεται από το Άγιο Πνεύμα στην Αειπάρθενο Μαρία. Και η Ενσάρκωσή Του συνεχίζει να είναι παρούσα ανάμεσά μας, διαμέσου του κηρύγματος του Ευαγγελίου, διαμέσου της Εκκλησίας, η οποία είναι Ιερό Μυστήριο του Κυρίου ανάμεσά μας, διαμέσου των Ιερών Μυστηρίων, διαμέσου των αδελφών μας. Σε αυτές τις δύσκολες μέρες απομόνωσης, αγωνίας, πόνου, αλλά και ελπίδας – αυτή η αρετή δεν πρέπει ποτέ να μας λείπει ως δώρο του Κυρίου, στερούμαστε από τον εκκλησιασμό στον Ι. Ναό μας, και δεν μπορούμε να εορτάζουμε όλοι μαζί, ως ελληνικός λαός. Πιστεύω πως ο Κύριος μάς ζητά τρία πράγματα αυτές τις μέρες: 1) Να αισθανόμαστε οικογένεια και Εκκλησία: δεν είμαστε μόνοι μας, απομονωμένοι, αλλά αποτελούμε μία πνευματική οικογένεια και μία Εκκλησία. Οι Ναοί μας, προς το παρόν, παραμένουν κλειστοί, όμως προσευχόμαστε στο σπίτι μας, με την οικογένειά μας, αισθανόμενοι μέλη της Εκκλησίας μας. Για τη σημερινή εορτή προσευχηθείτε για την Ελλάδα μας, και για τον κόσμο όλο μέσα στη σκληρή αυτή δοκιμασία. 2) Να βοηθάμε τους άλλους: να τους βοηθούμε στις ανάγκες τους, στις αρρώστιες τους, και επίσης στη μοναξιά τους. Μας λέει ο Κύριος στο Ευαγγέλιο: «Σας βεβαιώνω πως αυτό που κάνατε σε ένα από αυτούς τους άσημους αδελφούς μου, το κάνατε σε μένα» (Μτ 25,40). Να βοηθάμε λοιπόν τους άλλους ακόμα και με μικρές χειρονομίες, οι οποίες ίσως φαίνονται μηδενικές, αλλά έχουν τη σπουδαιότητά τους. Ακόμα και ένα τηλεφώνημα  ή ένα φιλικό μήνυμα σε κάποιο απομονωμένο πρόσωπο μπορεί να προσφέρει ανακούφιση και παρηγοριά.  Σας προτρέπω στη γενναιοδωρία σε όλα και για όλους. 3) Να είμαστε υπάκουοι και πειθαρχικοί στις διατάξεις του Κράτους: αισθάνομαι την υποχρέωση να επιμένω σε αυτό. Σκεφθείτε ότι πρόκειται για το κοινό καλό, δικό σας και όλων. Λήφθηκαν κάποιες αυστηρές αποφάσεις από την Ελληνική Πολιτεία, που ίσως δεν μπορούμε να καταλάβουμε καλά, που δεχόμαστε με δυσκολία και μας αναστατώνουν. Πρόκειται όμως για αποφάσεις απαραίτητες για το καλό της Ελλάδας και του κόσμου όλου. Στην βυζαντινή θεία λατρεία προσευχόμαστε «υπέρ των αρχόντων ημών», δηλαδή για την πολιτική εξουσία. Πιστεύω πως μία μορφή αυτής της προσευχής είναι χωρίς αμφιβολία και η προσαρμογή μας, η υπακοή μας και ο σεβασμός μας προς τις πειθαρχικές διατάξεις του Κράτους. Κατά τη σημερινή εορτή ας ζητήσουμε από τον Κύριο να μας αξιώσει, μέσα στον πόνο και στη δοκιμασία να παραμείνουμε άντρες και γυναίκες ελπίδας. Γιατί: «ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο» και κατασκήνωσε και κατοικεί ανάμεσά μας!

+ Ο Καρκαβίας Εμμανουήλ

Αποστολικός Έξαρχος των Ελληνορρύθμων Καθολικών Ελλάδος