Η ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ – 15 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2017

Η ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ – 15 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2017

Αγαπήτοι μου,

εορτάζουμε σήμερα, με χαρά, την Κοίμηση της ένδοξης Θεοτόκου, το πέρασμα της απο τον θάνατο στην ζωή, το πέρασμα σε Εκείνον που είναι η Ζωή. Γιορτάζουμε σημερα εκείνη την ημέρα στην οποία Εκείνη, που γέννησε τον Λόγο της Ζωής – τον Λόγο του Θεού ενσαρκωμένο, κοιμάται, πεθαίνει, και δοξάζεται με τιμές και ωραιότητα. Είναι δύο σημαντικές πτυχές αυτής της γιορτής.

Πρώτον, η λειτουργία αυτής της μέρας μας έδωσε 2 κείμενα ξεκαθαρα: η περικοπή της “Προς Φιλεμόνα” επιστολής: ο ύμνος της ταπεινότητας, της ταπείνοσης του Θεού: για να δοξάσει το δημιούργημά του – τον άνθρωπο, ο Λόγος του Θεού ενσαρκώνεται και γίνεται άνθρωπος. Το μυστήριο της χριστιάνικής μας πίστης στρέφεται γύρω απο την πραγματική\ αληθινή ενσάρκωση του Λόγου του Θεού΅ το δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, Ο Υιός και ο Λόγος του Θεού ενσαρκώθηκε, έγινε ένας απο εμάς, πλήρως άνθρωπος. Γι’ αυτό γιορτάζουμε και τις γιορτές της Θεοτόκου, γιατί “ εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου (και) ενανθρωπήσαντα “, όπως διακυρρήτουμε στο “Πιστεύω”.

Η περικοπή του Ευαγγελίου, ύστερα, εφαρμόζεται στην Μαρία, στην Εκκλησία, στον καθ΄ένα απ’ εμάς, καλεσμένους (-οι) να είμαστε πιστοί στο άκουσμα\ ακρώαση του Λόγου του Θεού. Είναι σαν να κλείνει το λειτουργικό έτος την βυζαντινής λειτουργίας – είμαστε στην τελευταία μεγάλη γιορτή του ημερολογίου – και να παραδίδεται στην Εκκλησία αυτός ο λόγος που ακούσαμε στην σημερινή περικοπή του Ευαγγελίου: “Μακάριοι οι ακούοντες τον λόγο του Θεού και φυλλάσσοντες αυτόν” . Το να ακουμε το Ευαγγέλιο, να το δεχόμαστε και να το κάνουμε δικό μας, να το κάνουμε σάρκα της σαρκώς μας, ζωή της δικής μας ζωής, οπώς ακριβώς η Μαρία, είναι για εμάς παράδειγμα ακοής και αποδοχής του Λόγου.

Δεύτερον, είναι αξιοσημείωτο το πως η βυζαντινή λειτουργία αποδίδει στην Μαρία μια σειρά απο τίτλους Χριστολογικούς και Μαριολογικούς, παρμένους απο τα κείμενα και τα γεγονότα της Παλαιάς Διαθήκης: το ξύλο, η κιβώτος, ο λίθος, η βάτος: Και, κάνοντας σχεδόν έναν παραλλήλισμό αναμεσα στον θάνατο και την ανάσταση του Χριστού και εκείνον της Μητέρας, η λειτουργία υμνεί το πάσχα της Μαρίας, παρουσιάζοντας ακόμα και την εικόνα του Αδάμ, των προφητών μαζί με τους πατριάρχες, των αποστόλων μαζί με τους βοσκούς… Λειτουργία επουράνια και επίγεια γιορτάζεται απο τους αγγέλους και από τους αποστόλους, ο οποίοι γίνονται, μαζι με την Μαρία, μεσολαβητές για όλους τους ανθρώπους. Ένας συριακός συγγραφέας του δωδέκατου αιώνα υμνεί την Θεοτόκο με μια μακρά σειρά μακαρισμών, οι οποίοι είναι ενας ύμνος προς την ενσάρκωση, μέσα της, του Λόγου του Θεού: εορτάζουμε, λοιπόν την Κοίμηση της ένδοξης Θεοτόκου και Παρθένου Μαρίας. Εκείνη μεσολαβεί για τα παιδιά της, ώστε η λύτρωση του Υιού της να εκταθεί αφθόνως στον καθένα απ’ εμάς, για να φτάσουμε και εμείς μια μερά στην πλήρη δόξα\ αποθέωση που μας φέρνει ο Χριστός Κύριος που ζεί και βασιλεύει \ κυριαρχεί μαζί με τον Πατέρα και το Πνεύμα εις τους αιώνας. Αμήν.

+ Σεβ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Αποστολικός Έξαρχος