13 Δεκεμβρίου 2020 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ’ ΛΟΥΚΑ

13 Δεκεμβρίου 2020 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ’ ΛΟΥΚΑ

13 Δεκεμβρίου 2020 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ’ ΛΟΥΚΑ

Τῶν Ἁγίων Προπατόρων

 (Κολ. 3,4-11 * Λκ. 14,16-24)

 

 

Ἀπολυτίκιον – Ἦχος β’.

Ὅτε κατῆλθες πρὸς τὸν θάνατον, ἡ ζωὴ ἡ ἀθάνατος, τότε τὸν ἄδην ἐνέκρωσας, τῇ ἀστραπῇ τῆς Θεότητος. Ὅτε δὲ καὶ τοὺς τεθνεῶτας ἐκ τῶν καταχθονίων ἀνέστησας, πᾶσαι αἱ Δυνάμεις τῶν ἐπουρανίων ἐκραύγαζον. Ζωοδότα Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, δόξα Σοι.

Ἀπολυτίκιον τῶν Προπατόρων – Ἦχος β’.

Ἐν πίστει τοὺς Προπάτορας ἐδικαίωσας, τὴν ἐξ Ἐθνῶν δι’ αὐτῶν προμνηστευσάμενος Ἐκκλησίαν. Καυχῶνται ἐν δόξῃ οἱ Ἅγιοι, ὄι ἐκ σπέρματος αὐτῶν, ὑπάρχει καρπός εὐκλεής, ἡ ἀσπόρως τεκοῦσά σε. Ταῖς αὐτῶν ἱκεσίαις, Χριστὲ ὁ Θεός, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Κοντάκιον Προεόρτιον – Ἦχος γ’.

Ἡ Παρθένος σήμερον, τὸν προαιώνιον Λόγον, ἐν Σπηλαίῳ ἔρχεται, ἀποτεκεῖν ἀποῤῥήτως· Χόρευε ἡ οἰκουμένη ἀκουτισθεῖσα, δόξασον μετὰ Ἀγγέλων καὶ τῶν Ποιμένων· βουληθέντα ἐποφθῆναι, παιδίον νέον, τὸν πρὸ αἰώνων Θεόν.

—————————————————————————————————————————–

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

(Κολ. Γ´ 411)

Ἀδελφοί, ὅταν ὁ Χριστὸς φανερωθῇ, ἡ ζωὴ ἡμῶν, τότε καὶ ὑμεῖς σὺν αὐτῷ φανερωθήσεσθε ἐν δόξῃ. Νεκρώσατε οὖν τὰ μέλη ὑμῶν τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, πορνείαν, ἀκαθαρσίαν, πάθος, ἐπιθυμίαν κακήν, καὶ τὴν πλεονεξίαν, ἥτις ἐστὶν εἰδωλολατρία, δι’ ἃ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας, ἐν οἷς καὶ ὑμεῖς περιεπατήσατέ ποτε, ὅτε ἐζῆτε ἐν αὐτοῖς· νυνὶ δὲ ἀπόθεσθε καὶ ὑμεῖς τὰ πάντα, ὀργήν, θυμόν, κακίαν, βλασφημίαν, αἰσχρολογίαν ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν· μὴ ψεύδεσθε εἰς ἀλλήλους, ἀπεκδυσάμενοι τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον σὺν ταῖς πράξεσιν αὐτοῦ καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν νέον τὸν ἀνακαινούμενον εἰς ἐπίγνωσιν κατ’ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτόν, ὅπου οὐκ ἔνι ῞Ελλην καὶ ᾿Ιουδαῖος, περιτομὴ καὶ ἀκροβυστία, βάρβαρος, Σκύθης, δοῦλος, ἐλεύθερος, ἀλλὰ τὰ πάντα καὶ ἐν πᾶσι Χριστός. 

 

(ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΘΟΜΙΛΟΥΜΕΝΗ)

Αδελφοί, όταν ο Χριστός, που είναι η αληθινή ζωή μας, φανερωθεί, τότε κι εσείς θα φανερωθείτε μαζί του δοξασμένοι στην παρουσία του. Απονεκρώστε, λοιπόν, ό,τι σας συνδέει με το αμαρτωλό παρελθόν: Την πορνεία, την ηθική ακαθαρσία, το πάθος, την κακή επιθυμία και την πλεονεξία, που είναι ειδωλολατρία. Για όλα αυτά θα πέσει η οργή του Θεού πάνω σ’ εκείνους που δε θέλουν να πιστέψουν. Σ’ αυτούς ανήκατε άλλοτε κι εσείς, όταν αυτά τα πάθη δυνάστευαν τη ζωή σας. Τώρα όμως πετάξτε τα όλα αυτά από πάνω σας: Την οργή, το θυμό, την πονηρία, την κακολογία και την αισχρολογία. Μη λέτε ψέματα ο ένας στον άλλο, αφού βγάλατε από πάνω σας τον παλιό αμαρτωλό εαυτό σας με τις συνήθειές του. Τώρα πια έχετε ντυθεί τον καινούριο άνθρωπο, που ανανεώνεται συνεχώς σύμφωνα με την εικόνα του δημιουργού του, ώστε με τη νέα ζωή του να φτάσει στην τέλεια γνώση του Θεού. Σ’ αυτή τη νέα κατάσταση δεν υπάρχουν πια εθνικοί και Ιουδαίοι, περιτμημένοι κι απερίτμητοι, βάρβαροι, Σκύθες, δούλοι, ελεύθεροι· του Χριστού είναι όλα και ο Χριστός τα διέπει όλα.

 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ

(Λκ ΙΔ’ 1624)

Εἶπεν ὁ Κύριος τὴν παραβολὴν ταύτην· ἄνθρωπός τις ἐποίησε δεῖπνον μέγα καὶ ἐκάλεσε πολλούς· καὶ ἀπέστειλε τὸν δοῦλον αὐτοῦ τῇ ὥρᾳ τοῦ δείπνου εἰπεῖν τοῖς κεκλημένοις· ἔρχεσθε, ὅτι ἤδη ἕτοιμά ἐστι πάντα. Καὶ ἤρξαντο ἀπὸ μιᾶς παραιτεῖσθαι πάντες. ὁ πρῶτος εἶπεν αὐτῷ· ἀγρὸν ἠγόρασα, καὶ ἔχω ἀνάγκην ἐξελθεῖν καὶ ἰδεῖν αὐτόν· ἐρωτῶ σε, ἔχε με παρῃτημένον. Καὶ ἕτερος εἶπε· ζεύγη βοῶν ἠγόρασα πέντε, καὶ πορεύομαι δοκιμάσαι αὐτά· ἐρωτῶ σε, ἔχε με παρῃτημένον. Καὶ ἕτερος εἶπε· γυναῖκα ἔγημα, καὶ διὰ τοῦτο οὐ δύναμαι ἐλθεῖν. Καὶ παραγενόμενος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ἀπήγγειλε τῷ κυρίῳ αὐτοῦ ταῦτα. τότε ὀργισθεὶς ὁ οἰκοδεσπότης εἶπε τῷ δούλῳ αὐτοῦ· ἔξελθε ταχέως εἰς τὰς πλατείας καὶ ρύμας τῆς πόλεως, καὶ τοὺς πτωχοὺς καὶ ἀναπήρους καὶ χωλοὺς καὶ τυφλοὺς εἰσάγαγε ὧδε. Καὶ εἶπεν ὁ δοῦλος· κύριε, γέγονεν ὡς ἐπέταξας, καὶ ἔτι τόπος ἐστί. Καὶ εἶπεν ὁ κύριος πρὸς τὸν δοῦλον· ἔξελθε εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ φραγμοὺς καὶ ἀνάγκασον εἰσελθεῖν, ἵνα γεμισθῇ ὁ οἶκος μου. Λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων τῶν κεκλημένων γεύσεταί μου τοῦ δείπνου.

 

(ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΘΟΜΙΛΟΥΜΕΝΗ)

Είπε ο Κύριος αυτή την παραβολή: «Ένας άνθρωπος ετοίμασε μεγάλο δείπνο και κάλεσε πολλούς. Όταν ήρθε η ώρα του δείπνου, έστειλε το δούλο του να πει στους καλεσμένους: “ελάτε, όλα είναι πια έτοιμα”. Τότε άρχισαν, ο ένας μετά τον άλλο, να βρίσκουν δικαιολογίες: Ο πρώτος του είπε: “έχω αγοράσει ένα χωράφι και πρέπει να πάω να το δω· σε παρακαλώ, θεώρησέ με δικαιολογημένον”. Άλλος του είπε: “έχω αγοράσει πέντε ζευγάρια βόδια και πάω να τα δοκιμάσω· σε παρακαλώ, δικαιολόγησέ με”. Κι ένας άλλος του είπε: “είμαι νιόπαντρος και γι’ αυτό δεν μπορώ να έρθω”. Γύρισε ο δούλος εκείνος και τα είπε αυτά στον κύριό του. Τότε ο οικοδεσπότης οργισμένος είπε στο δούλο του: “πήγαινε γρήγορα στις πλατείες και στους δρόμους της πόλης και φέρε μέσα τους φτωχούς, τους ανάπηρους, τους κουτσούς και τους τυφλούς”. Όταν γύρισε ο δούλος τού είπε: “κύριε, αυτό που πρόσταξες έγινε και υπάρχει ακόμη χώρος”. Είπε πάλι ο κύριος στο δούλο: “πήγαινε έξω από την πόλη στους δρόμους και στα μονοπάτια κι ανάγκασέ τους να έρθουν, για να γεμίσει το σπίτι μου· γιατί σας βεβαιώνω πως κανένας από κείνους που κάλεσα δε θα γευτεί το δείπνο μου”. Γιατί πολλοί είναι οι καλεσμένοι, λίγοι όμως οι εκλεκτοί».

 

* * * * *

Ευλογητός ο Θεός ημών, πάντοτε, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Πολυαγαπημένα μου αδέλφια,

Η γιορτή της Αναστάσεως του Κυρίου, συγκεντρώνει όλους εμάς τους Χριστιανούς για να ζούμε την πίστη μας, για να συμμετέχουμε στο Συμπόσιο στο οποίο ο Ίδιος ο Κύριος υπηρετεί στην Τράπεζα και μας δίνει τον ίδιο Του τον εαυτό στο μυστήριο του ένδοξου σώματός Του και του Πολύτιμου αίματός Του, που προσφέρεται και χύνεται για όλους εμάς.

Η περίοδος της Παρουσίας των Χριστουγέννων είναι μια περίοδος ελπίδας. Και πώς ζούμε εμείς αυτή την ελπίδα; Ζούμε πραγματικά με ελπίδα, δηλαδή με αυτή τη βαθιά στάση της καρδιάς που μας οδηγεί να αναμένουμε Εκείνον που πρόκειται να έρθει; Το Ευαγγέλιο μας ζητά να αναμένουμε.

Η ευαγγελική περικοπή στη συνέχεια, μας παρουσιάζει την παραβολή του Συμποσίου από το δέκατο έκτο κεφάλαιο από το ευαγγέλιο του Λουκά. Πρόκειται για μια παραβολή που φαίνεται πολύ σαφής και αποφασιστική, επομένως καθόλου δύσκολη να κατανοηθεί. Ποιος από μας στη ζωή του δεν έχει βρει κάποια δικαιολογία για να μην πάει σε κάποια συνάντηση επειδή δεν του άρεσε ή δεν τον ενδιέφερε, ή ίσως επειδή τον εμπόδιζε να κάνει άλλα πράγματα, ή μάλλον τη θεωρούσε πολύ δεσμευτική;

Είναι μια παραβολή που παρουσιάζει μια κατάσταση που μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε. Ωστόσο, πρέπει να το κατανοήσουμε, πάντα με ευαγγελικό τρόπο. Στην πραγματικότητα, μπορεί να έχουμε τον κίνδυνο να κάνουμε μια υλική ανάγνωση του χρόνου,  με μανιχαϊστικό τρόπο, βλέποντας τα δυο χαρακτηριστικά και αντίθετα μεταξύ τους μέρη της παραβολής: από τη μία πλευρά είναι οι αχάριστοι προσκεκλημένοι, ενώ από την άλλη είναι οι φτωχοί, οι ανάπηροι, οι τυφλοί και οι κουτσοί, οι οποίοι τελικά δέχονται την πρόσκληση και συμμετέχουν στο συμπόσιο του Κυρίου. Έχετε όμως αναρωτηθεί ποτέ, στην πραγματικότητά σαν ανθρώπινα όντα, και σαν Χριστιανοί, σε ποια από τις δυο κατηγορίες ανήκετε;

Στην τέλεση των Αγίων και Θεϊκών Μυστηρίων, ο Κύριος μας δίνει τον εαυτό Του ολοκληρωτικά. Ας έλθουμε, λοιπόν, κοντά Του, χωρίς δικαιολογίες, ώστε να κάνει την κακή μας καρδιά μια γενναιόδωρη καρδιά. Τα τροπάρια της Κυριακής των Προπατόρων, στον χθεσινό εσπερινό, μας αναφέρουν κάποια ονόματα, επομένως δεν γιορτάζουμε σήμερα ανώνυμα άτομα και άγνωστες μορφές, αλλά συγκεκριμένα και πραγματικά πρόσωπα: από τον Αδάμ έως τον Ιωάννη τον Βαπτιστή, από τον Αβραάμ μέχρι το βασιλιά Δαβίδ, τον Ησαΐα, τους προφήτες και τους τρεις παίδες. Όλοι Αυτοί είναι άνδρες, άγιοι και αμαρτωλοί, πιστοί στην Διαθήκη και καμιά φορά σε αμφιβολία και σε απιστία, πάντως όλοι αυτοί είναι αντικείμενο της ευσπλαχνίας και της αγάπης του Θεού.

Πλέον δε θυμόμαστε τις αμαρτίες τους, ούτε τις αδυναμίες τους, ούτε βέβαια τα ελαττώματά τους, αλλά θυμόμαστε την αγάπη και το έλεος του Θεού μέσα στη ζωή τους, όπως γίνεται και στη ζωή μας – μην το ξεχνάτε ποτέ αυτό! Ο Θεός δρα στη ζωή μας μέσω του Χριστού. Γι’ αυτό, όταν προσκυνάτε τις εικόνες ας προσέξετε το πρόσωπο των Αγίων αγιογραφημένο στις εικόνες, διότι όλα αυτά τα πρόσωπα κοιτούν τον Χριστό ως κέντρο της ζωής τους και της ζωής μας. Δόξα σ’ Εκείνον, στον Πατέρα και στο Άγιο Πνεύμα εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν

+ Ο Καρκαβίας Εμμανουήλ

Αποστολικός Έξαρχος των Ελληνορρύθμων Καθολικών Ελλάδος