6 Δεκεμβρίου 2020 – ΚΥΡΙΑΚΗ Ι’ ΛΟΥΚΑ

6 Δεκεμβρίου 2020 – ΚΥΡΙΑΚΗ Ι’ ΛΟΥΚΑ

6 Δεκεμβρίου 2020 – ΚΥΡΙΑΚΗ Ι’ ΛΟΥΚΑ

τοῦ Ἀγίου Νικολάου, ἀρχιεπισκόπου Μύρων τῆς Λυκίας του θαυματουργοῦ

 (Ἑβρ. 13,17-21 * Λκ. 13,10-17)

 

Ἀπολυτίκιον – Ἦχος α’.

Τοῦ λίθου σφραγισθέντος ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων καὶ στρατιωτῶν φυλασσόντων τὸ ἄχραντόν σου Σῶμα, ἀνέστης τριήμερος, Σωτήρ, δωρούμενος τῷ κόσμῳ τὴν ζωήν· διὰ τοῦτο αἳ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν ἐβόων σοί, Ζωοδότα· Δόξα τὴ Ἀναστάσει σου, Χριστέ, δόξα τὴ βασιλεία σου, δόξα τὴ οἰκονομία σου, μόνε φιλάνθρωπε.

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἀγίου Νικολάου- Ἦχος δ’.

Κανόνα πίστεως, καὶ εἰκόνα πραότητος, ἐγκρατείας διδάσκαλον, ἀνέδειξέ σε τῇ ποίμνῃ σου,ἡ τῶν πραγμάτων ἀλήθεια·διὰ τοῦτο ἐκτήσω τῇ ταπεινώσει τὰ ὑψηλά, τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια. Πάτερ ἱεράρχα Νικόλαε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Κοντάκιον Προεόρτιον – Ἦχος γ’.

Ἡ Παρθένος σήμερον, τὸν προαιώνιον Λόγον, ἐν Σπηλαίῳ ἔρχεται, ἀποτεκεῖν ἀποῤῥήτως· Χόρευε ἡ οἰκουμένη ἀκουτισθεῖσα, δόξασον μετὰ Ἀγγέλων καὶ τῶν Ποιμένων· βουληθέντα ἐποφθῆναι, παιδίον νέον, τὸν πρὸ αἰώνων Θεόν.

—————————————————————————————————————————–

 

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

(Ἑβρ. ΙΓ´ 17-21) 

Ἀδελφοί, πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκετε· αὐτοὶ γὰρ ἀγρυπνοῦσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ὡς λόγον ἀποδώσοντες· ἵνα μετὰ χαρᾶς τοῦτο ποιῶσι καὶ μὴ στενάζοντες· ἀλυσιτελὲς γὰρ ὑμῖν τοῦτο. Προσεύχεσθε περὶ ἡμῶν· πεποίθαμεν γὰρ ὅτι καλὴν συνείδησιν ἔχομεν, ἐν πᾶσι καλῶς θέλοντες ἀναστρέφεσθαι. Περισσοτέρως δὲ παρακαλῶ τοῦτο ποιῆσαι, ἵνα τάχιον ἀποκατασταθῶ ὑμῖν. ῾Ο δὲ Θεὸς τῆς εἰρήνης, ὁ ἀναγαγὼν ἐκ νεκρῶν τὸν ποιμένα τῶν προβάτων τὸν μέγαν ἐν αἵματι διαθήκης αἰωνίου, τὸν Κύριον ἡμῶν ᾿Ιησοῦν, καταρτίσαι ὑμᾶς ἐν παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ εἰς τὸ ποιῆσαι τὸ θέλημα αὐτοῦ, ποιῶν ἐν ὑμῖν τὸ εὐάρεστον ἐνώπιον αὐτοῦ διὰ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· Ἀμήν.

(ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΘΟΜΙΛΟΥΜΕΝΗ)

Αδελφοί, ν’ ακολουθείτε πιστά και να υπακούτε τους εκκλησιαστικούς σας ηγέτες. Γιατί αυτοί αγρυπνούν για τη σωτηρία σας, επειδή θα δώσουν λόγο στο Θεό. Έτσι η μέριμνά τους θα γίνεται με χαρά, κι όχι με στενοχώρια, πράγμα που δε σας συμφέρει. Να προσεύχεστε για μας. Φυσικά, είμαστε βέβαιοι πως έχουμε καθαρή τη συνείδησή μας, αφού σε κάθε περίπτωση θέλουμε να συμπεριφερόμαστε όπως πρέπει. Ιδιαίτερα σας παρακαλώ να προσεύχεστε για να με φέρει ο Θεός σύντομα κοντά σας. Θεός που δίνει την ειρήνη και που ανέστησε τον Κύριό μας Ιησού, το μεγάλο ποιμένα των προβάτων, αυτόν δηλαδή που επικύρωσε με το αίμα του την αιώνια διαθήκη, αυτός να σας δίνει τη δύναμη για κάθε καλό έργο, έτσι ώστε να κάνετε το θέλημά του. Ας ενεργεί δια του Ιησού Χριστού να γίνεται ανάμεσά σας αυτό που τον ευχαριστεί. Σ’ αυτόν ανήκει η δόξα παντοτινά. Αμήν.

 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ

(Λκ ΙΓ’ 10-17)

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἦν διδάσκων ὁ Ἰησοῦ ἐν μιᾷ τῶν συναγωγῶν ἐν τοῖς σάββασι. Καὶ ἰδοὺ γυνὴ ἦν πνεῦμα ἔχουσα ἀσθενείας ἔτη δέκα καὶ ὀκτώ, καὶ ἦν συγκύπτουσα καὶ μὴ δυναμένη ἀνακῦψαι εἰς τὸ παντελές. ἰδὼν δὲ αὐτὴν ὁ ᾿Ιησοῦς προσεφώνησε καὶ εἶπεν αὐτῇ· γύναι, ἀπολέλυσαι τῆς ἀσθενείας σου· καὶ ἐπέθηκεν αὐτῇ τὰς χεῖρας· καὶ παραχρῆμα ἀνωρθώθη καὶ ἐδόξαζε τὸν Θεόν. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἀρχισυνάγωγος, ἀγανακτῶν ὅτι τῷ σαββάτῳ ἐθεράπευσεν ὁ ᾿Ιησοῦς, ἔλεγε τῷ ὄχλῳ· ἓξ ἡμέραι εἰσὶν ἐν αἷς δεῖ ἐργάζεσθαι· ἐν ταύταις οὖν ἐρχόμενοι θεραπεύεσθε, καὶ μὴ τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου. ἀπεκρίθη οὖν αὐτῷ ὁ Κύριος καὶ εἶπεν· ὑποκριτά, ἕκαστος ὑμῶν τῷ σαββάτῳ οὐ λύει τὸν βοῦν αὐτοῦ ἢ τὸν ὄνον ἀπὸ τῆς φάτνης καὶ ἀπαγαγὼν ποτίζει; ταύτην δέ, θυγατέρα ᾿Αβραὰμ οὖσαν, ἣν ἔδησεν ὁ σατανᾶς ἰδοὺ δέκα καὶ ὀκτὼ ἔτη, οὐκ ἔδει λυθῆναι ἀπὸ τοῦ δεσμοῦ τούτου τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου; καὶ ταῦτα λέγοντος αὐτοῦ κατῃσχύνοντο πάντες οἱ ἀντικείμενοι αὐτῷ, καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἔχαιρεν ἐπὶ πᾶσι τοῖς ἐνδόξοις τοῖς γινομένοις ὑπ᾿ αὐτοῦ.

(ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΘΟΜΙΛΟΥΜΕΝΗ)

Εκείνο τον καιρό, ένα Σάββατο δίδασκε ο Ιησούς σε μια συναγωγή. Εκεί βρισκόταν και μια γυναίκα, δεκαοχτώ χρόνια άρρωστη από δαιμονικό πνεύμα. Ήταν κυρτωμένη και δεν μπορούσε καθόλου να ισιώσει το σώμα της. Όταν την είδε ο Ιησούς, τη φώναξε και της είπε: «Γυναίκα, απαλλάσσεσαι από την αρρώστια σου». Έβαλε πάνω της τα χέρια του κι αμέσως εκείνη ορθώθηκε και δόξαζε το Θεό. Ο αρχισυνάγωγος όμως, αγανακτισμένος που ο Ιησούς έκανε τη θεραπεία το Σάββατο, γύρισε στο πλήθος και είπε: «Υπάρχουν έξι μέρες που επιτρέπεται να εργάζεται κανείς· μέσα σ’ αυτές, λοιπόν, να έρχεστε και να θεραπεύεστε, και όχι το Σάββατο». Ο Κύριος του απάντησε: «Υποκριτή! Ο καθένας σας δε λύνει το βόδι του ή το γαϊδούρι του από το παχνί το Σάββατο και πάει να το ποτίσει; Κι αυτή, που είναι απόγονος του Αβραάμ, και ο σατανάς την είχε δεμένη δεκαοχτώ χρόνια, δεν έπρεπε να λυθεί απ’ αυτά τα δεσμά το Σάββατο;» Με τα λόγια του αυτά ντροπιάζονταν όλοι οι αντίπαλοί του κι ο κόσμος χαιρόταν για όλα τα θαυμαστά που έκανε ο Ιησούς.

* * * * *

Ευλογητός ο Θεός ημών, ο μοναδικός καλός, συμπονετικός και πολυεύσπλαχνος, τώρα και πάντοτε και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν

            Αγαπημένα μου αδέλφια, ακούσαμε με πίστη δύο περικοπές της Αγίας Γραφής: μία από την προς Γαλάτας επιστολή και μία από το κεφάλαιο δεκατρία του κατά Λουκά ευαγγελίου, η οποία μας διηγήθηκε την θεραπεία της συγκύπτουσας γυναίκας, που ήταν άρρωστη από δεκαοχτώ χρονών. Αυτό το ευαγγέλιο σχεδόν κάθε χρόνο το διαβάζουμε κατά την Τρίτη Κυριακή πριν από τα Χριστούγεννα, και μας προσκαλεί να περιμένουμε τον Κύριο, ο οποίος είναι η απελευθέρωσή μας και η θεραπεία μας.

            Επιθυμώ να σταθώ για μία στιγμή στην ευαγγελική περικοπή. Θυμηθείτε ότι αυτή τελείωσε με την φράση: «… και ο κόσμος χαιρόταν για όλα τα θαυμαστά που έκανε ο Ιησούς…» Τα θαυμαστά που έκανε ο Χριστός. Γιαν να γευθούμε και να ζούμε το ευαγγέλιο πρέπει να δίδουμε προσοχή σε όλα όσα κάνει και λέει ο Κύριος μας Ιησούς, και επίσης να δίνουμε προσοχή στην αντίδραση την οποία προκαλούν σε εμάς τα έργα του.

            Το ευαγγέλιο δεν μας αφήνει ποτέ αδιάφορους, μας αγγίζει, μας εντυπωσιάζει πάντοτε, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

            Δύο στιγμές χαρακτηρίζουν τη σημερινή περικοπή: πρώτη  είναι η διδασκαλία του Ιησού στη συναγωγή, κατά την ημέρα του Σαββάτου, και η θεραπεία της άρρωστης γυναίκας.

            Δεύτερη στιγμή είναι η συζήτηση του Ιησού με τον αρχηγό της συναγωγής. Η περικοπή την οποία ακούσαμε, η θεραπεία της άρρωστης, της συγκύπτουσας γυναίκας, κατά την ημέρα του Σαββάτου είναι μία αλληλοδιαδοχή ενεργειών του Ιησού και αντιδράσεως των άλλων: ο Ιησούς βλέπει και θεραπεύει τη γυναίκα, και αυτή δοξάζει τον Θεό. Η συγκύπτουσα γυναίκα από την ασθένεια της δεν κοιτάζει τον Ιησού, αλλά είναι εκείνος που την κοιτάζει και βλέποντας την αλλάζει τη ματιά της, την υψώνει, και η γυναίκα δεν βλέπει πια τον εαυτό της αλλά βλέπει προς τον Κύριο, προς τους άλλους…

            Πόσες φορές ασχολούμαστε μονάχα για τον εαυτό μας και για τίποτα άλλο. Και το γεγονός αυτό μας κάνει ανακύπτοντες, μας καμπουριάζει, δηλαδή μας κάνει ανάπηρους, έτσι ώστε να μη μπορούμε να βλέπουμε τους άλλους. Η εικόνα του Θεού, την οποία αποτελεί ο καθένας μας, (ας μην το ξεχνούμε) παραμορφώνεται, αλλά γι΄ αυτόν τον λόγο ο Ιησούς ήρθε και έρχεται για να μας «επανορθώσει να αποκαταστήσει την εικόνα του Αδάμ η οποία έχει ξεπέσει» …είχε γίνει συγκύπτουσα και δεν μπορούσε να βλέπει μπροστά της.

            Η θεραπεία της γυναίκας μας αποκαλύπτει τη δύναμη της ματιάς του Ιησού και μεταστρέφει τη δική μας ματιά. Οφείλουμε να είμαστε βέβαιοι ότι Εκείνος, ο Κύριος μας κοιτάζει και μας κοιτάζει γιατί μας αγαπά και μας γνωρίζει πολύ περισσότερο από όσο μπορούμε εμείς να γνωρίζουμε τον εαυτό μας. Εκείνος δεν σταματά επάνω μας μόνο περιστασιακά,  για μόνο μία στιγμή, η ματιά του διεισδύει βαθιά μέσα μας, μας διαπερνά, και όπως έκανε με την συγκύπτουσα γυναίκα του ευαγγελίου μας σηκώνει, μας ανασταίνει: είμαστε βέβαιοι ότι ο Κύριος μας γνωρίζει, και κάθε φορά που με τη ματιά του, βάζοντας τα χέρια του επάνω μας, μας σηκώνει, μας δίνει την εμπιστοσύνη έχει εμπιστοσύνη ότι βαδίζουμε ως χριστιανοί.

            Είναι Αυτός ο οποίος όπως έκανε και στο ευαγγέλιο, αναλαμβάνει την πρωτοβουλία, αυτός πάντοτε είναι ο πρώτος που μας αγαπά. Και για αυτόν το λόγο ενσαρκώθηκε: για να μας αναζητήσει, για να μας σηκώσει όρθιους, για να μας λύσει από την αμαρτία, για να μας κάνει να βαδίσουμε στο δρόμο του ευαγγελίου.

            Αφού μας είδε ο Ιησούς, από τον ίδιο λαβαίνουμε το Άγιο Πνεύμα το ευαγγέλιο μας είπε ότι ο Ιησούς έβαλε τα χέρια του επάνω στη γυναίκα αφού πρώτα  την είδε και έπειτα τη σήκωσε. Ο Κύριος σηκώνει και εμάς, μας ανασταίνει και επομένως μας ανανεώνει στον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τους άλλους, ακόμα και τον ίδιο τον εαυτό μας. Αντίθετα, ο αρχηγός της συναγωγής συνεχίζει να είναι σκυμμένος στον εαυτό του γι’ αυτό ο Ιησούς τον ονομάζει υποκριτή, δηλαδή άνθρωπο που άλλα σκέπτεται και άλλα κάνει, χωρίς να υπολογίζει τους άλλους χωρίς να ενδιαφέρεται για κανένα, χωρίς να γνωρίζει κανένα.

            Ίσως να είναι μία από τις πιο σκληρές επιπλήξεις τις οποίες ο Κύριος κάνει στο ευαγγέλιο, και μπορούν ποτέ να γίνουν: ο υποκριτής είναι ανίκανος να κοιτάξει τον άλλο στο πρόσωπο , στα μάτια, με ειλικρίνεια, με δίκαια κρίση. Εμείς όμως, μαζί με το πλήθος του ευαγγελίου οφείλουμε να χαιρόμαστε για όλα τα θαυμαστά που έκανε ο Ιησούς. Εκείνος μας κοίταξε, μας αγάπησε, μας συγχώρεσε, μας σήκωσε μας έκανε ικανούς να κοιτάζουμε τον Κύριο και τα αδέλφια μας.

            Πολυαγαπημένα μου αδέλφια, κατά τις μέρες αυτές, κατά τις οποίες προετοιμαζόμαστε να γιορτάσουμε το μυστήριο της Ενσαρκώσεως του Λόγου του Θεού, και ιδιαίτερα κατά τη σημερινή Κυριακή, κατά την οποία γιορτάζουμε την ένδοξη ανάσταση του Κυρίου, από τους νεκρούς, ας αφήσουμε τον Κύριο να μας κοιτάξει για να μπορέσουμε να ανανεωθούμε μέσα στην καρδιά μας. Γνωρίζουμε ότι Εκείνος, διαμέσου του θανάτου και της αναστάσεως του μας κοίταξε μας αγάπησε και επομένως μας έλυσε από τις αμαρτίες μας.

            Ανανεωμένοι στην εσωτερική ματιά μας, οφείλουμε να ακτινοβολούμε την νέα ζωή, η οποία έρχεται από τον Χριστό πάνω στους άλλους, πάνω στους ανθρώπους τους οποίους συναντούμε, τους ανθρώπους με τους οποίους διασταυρωνόμαστε κατά τη χριστιανική μας πορεία. Διαμέσου της ανανεωμένης ματιάς μας, ως παιδιών του φωτός, ο Κύριος θα συνεχίσει να έρχεται στον κόσμο για να θεραπεύει και να σώζει τους ανθρώπους, Αυτός ο οποίος βασιλεύει μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα στους αιώνων των αιώνων. Αμήν

+ Ο Καρκαβίας Εμμανουήλ

Αποστολικός Έξαρχος των Ελληνορρύθμων Καθολικών Ελλάδος